فصل اول برخى بيمارىهاى عصبى - روانى صداع عارضه صداع ( سردرد ) يا علل برونى دارد و يا علل مزاجى ، علل برونى مىتواند از اصابت شيئى به سر ، سقوط از بلندى ، لذت‌برى زياد از ملاعبت و . . . ناشى گردد . از نشانه‌هاى همراه صداع جهش زياد رگهاى جهنده است كه گاه با تب نيز توأم مىباشد . درمان - گذشتگان براى درمان صداع روش‌هاى مختلفى را به كار مىبردند ، از جمله خونگيرى از رگ قيفال ( ( Veine cephalique ) و استفاده از تنقيه سبك . همچنين گل سرخ و گل ارمنى را كوبيده و آميخته و ضماد آن را به سر مىنهادند . يا آنكه برگ بيد ، گل سرخ ، گل ارمنى را كوبيده با برگ مورد نيم‌كوب آميخته بر موضع قرار مىدادند . در اين معالجات از سركه نيز استفاده مىكردند و آن نيز بدين علت بود كه در پوست نفوذ نموده و اثر داروها را به درون عضو منتقل سازد . حاج ميرزا وفا از پزشكان سرشناس قديم در يادداشت‌هاى خود مىنويسد : « . . . . مردى به هنگام اسبدوانى از اسب بر زمين افتاد و در اثر ضربه بيهوش شد استادم فرمودند سر او را فصد كردند و هفتاد زالو بر آن نهادند . پس از آن پارچه كتانى را به قطعات بزرگ بريده و بر روى قطعه بزرگى از يخ كشيدند و تا دو ، سه ساعت پشت سر هم آن را روى سر